เราเกิดมาแค่ชีวิตเดียว เราจะไปนั่งคิดมากกับมันว่าทำไมเราไม่ได้อย่างนั้น ไม่เป็นอย่างนี้ ไม่เหมือนคนนั้นไปทำไม เรามีสิ่งใดก็จงภูมิใจกับสิ่งนั้น ถ้าเราไม่ได้ ไม่มีก็แสดงว่าความสามารถ
หรือดวงเราไม่ถึงพอ ก็ทำไมล่ะ ใครจะทำไม ... ถ้าเราไม่สามารถมีความสุขกับชีวิต
"เราจะอยู่ไปทำบ้าอะไร ตายๆไปไม่ดีกว่าเหรอ"
ถ้ามีคนบอกให้ทำอย่างนั้นให้ทำอย่างนี้ จะไปสนทำไม มันก็ชีวิตของเรา มีหัวคิดของเราไม่เห็นต้อง
ให้ใครมาแทรกแซงความคิดของเรา ไม่ใช่ชีวิตของเขานี่เขาไม่ได้ใช้ร่างกายเดียวกับเราไม่ได้
เดินไปมาภายใต้ผิวหนังของเรา ไม่ได้เห็นโลกด้วยสายตาเดียวกับเรานี่ จะไปสนใจทำไม
ความคิดของเราเองเป็นสิ่งมีค่า เรามีตัวตนของเรา มีหนึ่งเดียว ดังนั้นจงให้ความสำคัญกับความคิดของเราเอง ไม่ต้องไปคิดหรือทำตัวเลียนแบบคนอื่นเลย
ถ้าสอบเข้าไม่ได้ ก็แสดงว่าเราไม่ได้มีความรู้พอ แทนที่จะเอาเวลาไปนั่งเศร้า ไปนั่งอ่านหนังสือ
หรือพัฒนาแนวความคิดเราไม่ดีกว่าเหรอ? เสียเวลาชิบ ในเมื่อเกิดมาแล้วไม่มีความสุขก็ไม่เห็น
จะมีค่าที่จะมีชิวิตอยู่เลย ตายๆไปซะไม่ดีกว่าเหรอ ไม่ต้องมานั่งทรมานกับชีวิต
แนวคิดนี้ผมได้มาหลังจากการอยู่ด้วยตัวเองมา2ปี ดูแลตัวเอง ผ่านเรื่องหลายๆเรื่องทั้งดีและไม่ดี
ด้วยตัวเอง เลยค่อนข้างจะไม่ค่อยแคร์อะไรเท่าไร โดนพ่อแม่หาว่าเป็นพวกนอกคอก ไร้จริยธรรม
O_o ไร้ศาสนา อายุแค่17มาปลงชีวิตแล้ว อะไรเทือกนี้ แต่ผมไม่คิดจะสนใจเลยเพราะมันคือ
ตัวของผม ถ้าคุณรับไม่ได้ก็หาคนอื่นเป็นลูกแทนละกันผมจะมีค่าอะไรถ้าไม่มีสิทธ์ในการคิด
ด้วยตัวของตัวเองเลย ถ้าอย่างนั้นผมไม่ขอเกิดมาดีกว่า ถ้าไม่มีสิทธ์ในการเป็น Individual
ดังนั้นตัวผมเองถึงไม่ค่อยได้เสียใจหรือโศกเศร้าอะไร
ดังนั้นอย่าไปแคร์อะไรมากกับคนที่พูดแนะนำคุณทั้งที่ไม่ได้รู้จักตัวคุณเองดีนัก ตัวคุณเองรู้ตัวเองดีที่สุดว่าอะไรควรอะไรไม่ควร ผมไม่ได้แนะนำให้ดื้อ แค่แนะนำ่ว่าให้ priority กับความคิดตัวเองเป็นที่หนึ่ง ความเห็นคนอื่น(ที่ฟังดูแล้วมัน positive อ่านะ)ใช้เป็นส่วนร่วมในการ
พัฒนาตัวของคุณร่วมกับความคิดของตัวเอง
ผมไม่คิดจะให้พวกคุณดื้อรั้นหรืออะไรทั้งสิ้น แค่เสนอแนะแนวคิดต่อชีวิตของผม เผื่อบางคนที่
มีปัญหาในเรื่องต่างๆ ในหน้าที่การงาน การศึกษา หรืออะไรก็ตาม แล้วจะสบายใจขึ้นบ้าง
ก็แค่นั้นเอง
หรือดวงเราไม่ถึงพอ ก็ทำไมล่ะ ใครจะทำไม ... ถ้าเราไม่สามารถมีความสุขกับชีวิต
"เราจะอยู่ไปทำบ้าอะไร ตายๆไปไม่ดีกว่าเหรอ"
ถ้ามีคนบอกให้ทำอย่างนั้นให้ทำอย่างนี้ จะไปสนทำไม มันก็ชีวิตของเรา มีหัวคิดของเราไม่เห็นต้อง
ให้ใครมาแทรกแซงความคิดของเรา ไม่ใช่ชีวิตของเขานี่เขาไม่ได้ใช้ร่างกายเดียวกับเราไม่ได้
เดินไปมาภายใต้ผิวหนังของเรา ไม่ได้เห็นโลกด้วยสายตาเดียวกับเรานี่ จะไปสนใจทำไม
ความคิดของเราเองเป็นสิ่งมีค่า เรามีตัวตนของเรา มีหนึ่งเดียว ดังนั้นจงให้ความสำคัญกับความคิดของเราเอง ไม่ต้องไปคิดหรือทำตัวเลียนแบบคนอื่นเลย
ถ้าสอบเข้าไม่ได้ ก็แสดงว่าเราไม่ได้มีความรู้พอ แทนที่จะเอาเวลาไปนั่งเศร้า ไปนั่งอ่านหนังสือ
หรือพัฒนาแนวความคิดเราไม่ดีกว่าเหรอ? เสียเวลาชิบ ในเมื่อเกิดมาแล้วไม่มีความสุขก็ไม่เห็น
จะมีค่าที่จะมีชิวิตอยู่เลย ตายๆไปซะไม่ดีกว่าเหรอ ไม่ต้องมานั่งทรมานกับชีวิต
แนวคิดนี้ผมได้มาหลังจากการอยู่ด้วยตัวเองมา2ปี ดูแลตัวเอง ผ่านเรื่องหลายๆเรื่องทั้งดีและไม่ดี
ด้วยตัวเอง เลยค่อนข้างจะไม่ค่อยแคร์อะไรเท่าไร โดนพ่อแม่หาว่าเป็นพวกนอกคอก ไร้จริยธรรม
O_o ไร้ศาสนา อายุแค่17มาปลงชีวิตแล้ว อะไรเทือกนี้ แต่ผมไม่คิดจะสนใจเลยเพราะมันคือ
ตัวของผม ถ้าคุณรับไม่ได้ก็หาคนอื่นเป็นลูกแทนละกันผมจะมีค่าอะไรถ้าไม่มีสิทธ์ในการคิด
ด้วยตัวของตัวเองเลย ถ้าอย่างนั้นผมไม่ขอเกิดมาดีกว่า ถ้าไม่มีสิทธ์ในการเป็น Individual
ดังนั้นตัวผมเองถึงไม่ค่อยได้เสียใจหรือโศกเศร้าอะไร
ดังนั้นอย่าไปแคร์อะไรมากกับคนที่พูดแนะนำคุณทั้งที่ไม่ได้รู้จักตัวคุณเองดีนัก ตัวคุณเองรู้ตัวเองดีที่สุดว่าอะไรควรอะไรไม่ควร ผมไม่ได้แนะนำให้ดื้อ แค่แนะนำ่ว่าให้ priority กับความคิดตัวเองเป็นที่หนึ่ง ความเห็นคนอื่น(ที่ฟังดูแล้วมัน positive อ่านะ)ใช้เป็นส่วนร่วมในการ
พัฒนาตัวของคุณร่วมกับความคิดของตัวเอง
ผมไม่คิดจะให้พวกคุณดื้อรั้นหรืออะไรทั้งสิ้น แค่เสนอแนะแนวคิดต่อชีวิตของผม เผื่อบางคนที่
มีปัญหาในเรื่องต่างๆ ในหน้าที่การงาน การศึกษา หรืออะไรก็ตาม แล้วจะสบายใจขึ้นบ้าง
ก็แค่นั้นเอง
