เคยมีคนบางคนมาทักผม

 

ว่าทำไมใส่แหวนเยอะจัง

ผมตอบว่ามันคือส่วนนึงของตัวผม

ทิ้งให้พวกมันงงเล่น แล้วเปลี่ยนเรื่อง :)

.

Entry นี้ไม่ได้มีไรมาก Chill chill

ผมไม่ใช่คนดัง หรือคนน่าสนใจอะไร

แค่ว่างๆอยากเล่าความหมาย

ว่าแหวนที่ผมใส่แต่ละวง

มัน Relate กับตัวผมอย่างไร

เพราะการที่ผมใส่ก็เพราะความหมายของมันเท่านั้น

.

แหวนที่ผมใส่มือซ้ายหมายถึง

สิ่งต่างๆภายนอกที่ผมได้มีส่วนร่วม

ได้ Take a Role ในจุดๆนึงที่ผมเห็นว่ามีคุณค่า

ให้ผมใส่มันและจดจำมันไว้ตลอดไป

.

.

.

แหวนที่นิ้วก้อยซ้าย "Project N"

การมีแหวนที่นิ้วก้อยซ้าย หมายถึงอยู่แก๊งค์ ปกติก็รู้ๆกัน

แหวนๆนี้หมายถึงกลุ่มเล็กๆของพวกผม

ในอดีตสมัยที่ยังใช้ชีวิตที่ Dunedin, New Zealand

.

"Project N"

กลุ่มพวกผมเป็นกลุ่มคนไทยเล็กๆ

ได้ปกป้องพวกเดียวกันจากอันตราย

ได้ช่วยเหลือเพื่อนๆเมื่อมีปัญหา

ได้ดูแลรุ่นน้องใหม่ๆที่เพิ่งย้ายมา

เลี้ยงพวกเขาให้เติบโตจนยืนด้วยตัวเองได้

มีเรื่องราวเยอะแยะเกิดขึ้นทั้งดีและร้าย

ได้ประสบการณ์ชีวิตมามากมาย สอนให้ผมเรียนรู้

คำสอนของพี่Kikiและพี่Ritให้อะไรกับผมมากมาย

ปรัชญาชีวิต, ความรู้, การเอาตัวรอด, การแก้ปัญหา, Respect

Code ต่างๆในชีวิตที่ควรยึดมั่น, การยืนบนโลกด้วยตีนของตัวเอง

พี่Kiki พี่Rit ได้เลี้ยงดูผมมาจนกลายเป็นผมในตอนนี้

ไอ้Jade เพื่อนสนิทของผมที่อยู่รอดมาด้วยกัน2คน ในรุ่นเดียวกัน

น้องๆที่ผมได้ดูแลมาจนเติบโตดูแลตัวเองและนำผู้คนได้

โดยส่วนตัวผมพูดได้ว่าเวลา 15 ปีสมัยอยู่เมืองไทย

ยังไม่ได้ประสบการณ์เท่ากับการอยู่ Dunedin มา 2 ปี

.

ต้องขอขอบคุณพี่ๆเพื่อนๆและน้องๆทุกคนที่ Dunedin

ที่ทำให้ผมเติบโตมาได้แบบนี้ มีตัวตนที่ตัวของผมภูมิใจ

ขอบคุณมาก "Project N",Dunedin, New Zealand

"LoveUGuys, Our Friendship is eternal, Project N stands forever."

.

.

.

แหวนที่นิ้วชี้ซ้าย "108 Chiller"

นิ้วชี้เป็นนิ้วที่ผมใส่แหวนแล้วรู้สึกสบายนิ้ว "Chill Chill"

แหวนนี้หมายถึงกลุ่มเพื่อนๆ พี่ๆ ที่ผมรักมาก

เป็นสิ่งที่มีคุณค่ากับผมที่สุด ตั้งแต่ลาจาก Dunedin มา

.

"108 Chiller"

ปัจจุบันผมเรียนที่มหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายา

อยู่ห้องหมายเลข 108, Crystal Place

เป็นห้องที่เพื่อนๆของผมชอบมาอาศัยนอนเล่นประจำ

แต่มีเพียงไม่กี่คนที่ผมยอมรับโดยแท้จริง

และให้แหวนนี้กับพวกเขา

เหล่า 108 Chillers ไม่ได้ผ่านร้อนผ่านหนาว

มากับผมสมัย Dunedin แต่ผมยอมรับในตัวตน

และเคารพคุณค่าของตัวตนพวกเขาที่ผมมองเห็น

เป็นคนที่ผมมอบความจริงใจให้โดยสมบูรณ์

เป็นคนที่ผมจะเล่าทุกอย่างโดยไม่ปิดบัง

อดีตของผมไม่ว่าจะเป็นเรื่องดีหรือร้าย

แนวคิดต่างๆที่ผมยึดถือในการมีชีวิต

ปัญหาของผมที่ผมจะไม่บอกคนนอกที่ไม่เชื่อใจ

เป็นคนที่ผมให้ความเคารพในตัวพวกเขา

เป็นคนที่ผมจะไม่มีวันเอาอะไรไม่ดีไปให้

เป็นคนที่ผมจะไม่มีวันทำร้ายพวกเขา

เป็นคนที่ผมเชื่อใจโดยหมดหัวใจ

เชื่อว่าจะไม่ทิ้งผมเมื่อผมถึงคราวลำบาก

เชื่อว่าพวกเขาแข็งแกร่งพอๆกับผมหรือมากกว่า

เป็นคนที่มองเห็นเข้าใจในตัวตนของผม

เป็นคนที่ผมพร้อมจะยอมรับและเข้าใจทุกอย่างที่เป็นเขา

เป็นคนที่ผมจะช่วยเหลืออย่างสุดความสามารถเมื่อลำบาก

เป็นคนที่ผมจะยืนเป็นที่พึ่ง ที่ปรึกษาให้ตลอดเวลาที่เขาต้องการ

เป็นคนที่ผมพร้อมจะฝ่าฟันปัญหาต่างๆไปด้วยกันตลอดทาง

เป็นคนที่ผมจะไม่มีวันทิ้งไว้ข้างหลัง

จะฉุดดึงขึ้นมาเดินเคียงข้างกันไปตลอด

.

พวกคุณคือคนที่ผมรักและภูมิใจ "108 Chillers"

ดีใจอย่างสุดซึ้งที่ได้รู้จักกับพวกคุณทุกคน

พวกคุณทุกคนมีค่าสำหรับผมมาก

"Love Y'all, the 108 Chillers, pleasestand beside me."

.

.

.

แหวนที่ผมใส่มือขวาหมายถึง

ตัวตนของผมที่เป็น คติในการดำเนินชีวิตของผม

เป็นสิ่งที่ผมจะยึดมั่น จะใช้ชีวิตกับสิ่งเหล่านี้

สวมใส่มันเพื่อย้ำเตือนยึดมั่นในตัวตนที่ผมเป็น

.

.

.

แหวนที่นิ้วนางขวา "Innerself"

เป็นแหวนที่หน้าตาทุเรศที่สุดที่ผมเคยเห็น และผมทำเอง

มันเป็นแหวนเงินมีราคา ที่ผมเอาสีดำเคลือบแล้วปล่อยให้สีลอก

เป็นข้อคิดที่ผมยึดมั่นเรื่องคุณค่าแท้จริงที่ซ่อนอยู่ภายใน

.

"Innerself"

บางสิ่งที่เรามองเห็นอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิด

คุณค่าของสิ่งต่างๆไม่ได้อยู่ที่รูปร่างภายนอกของมัน

แต่อยู่ที่คุณสมบัติภายในที่ซ่อนอยู่ใต้รูปลักษณ์

อย่าปิดกั้น มีอคติกับสิ่งต่างๆที่เห็นจากรูปร่าง

ปลาหลายชนิดหน้าตาอุบาทว์

แต่รสชาติเยี่ยมเช่นปลาดุก ปลาLing

ผลไม้หลายแบบหน้าตาไม่น่ากิน

แต่มันอร่อยสุดตีนเช่น ทุเรียน

คนหลายๆคนไม่เชื่อในคำว่า "ผ้าขี้ริ้วห่อทอง"

ปิดกั้นกับสิ่งที่ดูน่าเกลียดที่บัญญัติขึ้นโดยสังคม

ที่ผมใส่เสื้อผ้าถูกๆธรรมดาๆเพราะว่า

เชื่อว่าคุณค่าเราอยู่ที่ภายใน

คนแต่งตัวดี เยอะแยะที่เหี้ย

แค่มีตังก็ใส่ได้แล้ว ไม่ได้แปลว่าเป็นคนดี

คุณค่าของคนไม่ได้วัดกันแค่ที่ภายนอก

มันวัดกันที่จิตวิญญาณภายใน

คนเราจะทำตัวใส่หน้ากากเป็นคนดีก็ทำได้

แต่ยังไงสักวันเราก็จะเห็นตัวตนที่แท้จริงของเขา

คุณค่าที่แท้จริงที่เขามี

แทนที่จะตัดสินคนจาก Look ภายนอก, หน้าตา, เสื้อผ้า

เรามาตัดสินพวกเขาจาก

ความสามารถ จิตใจ นิสัย ตัวตน

ของพวกเขาเหล่านั้นดีกว่ามั้ย ???

แทนที่จะตัดสินใครแค่ภายนอกแค่เพียงแรกเห็น

เราใช้เวลาเรียนรู้ในคุณค่าของพวกเขาดีกว่ามั้ย ???

.

"The true valuehides under the skin,

The true value revealswhen the skin has gone."

.

.

.

แหวนที่นิ้วกลางขวา "The Sea"

แหวนนี้ทำมาจากหอยเป๋าฮื้อ, Abalone หรือ Paua ในภาษา New Zealand

Paua เป็นสิ่งที่เรียกได้ว่า อัญมณีแห่งทะเล ที่ผมว่ามันสวยงามกว่า Pearl

เป็นอัญมณีทะเลที่ Unique ของประเทศ New Zealand

ที่ซึ่งเป็นสถานที่ที่สร้างผมจนเติบโตขึ้นมายืนหยัดจนตอนนี้

Paua ออกเสียงคล้ายกับ Power ซึ่งผมให้ความหมายมันว่า

อดทนไม่ท้อถอยต่อความยากลำบากต่างๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิต

ยืนหยัด ยึดมั่นในหลักการณ์ของตัวเรา

เชื่อมั่นและภาคภูมิใจในตัวของตัวเอง

.

"The Sea"

เมือง Dunedin ที่ผมเคยอยู่เป็นเมืองชายทะเล

ไม่ได้อบอุ่น ชายหาด น้ำใส มีแสงแดดให้อาบเหมือนทะเลไทย

แต่เป็นทะเลสีทึมๆที่หนาวเย็น คลื่นรุนแรง ลมกรรโชกใส่

และผมได้เรียนรู้สิ่งต่างๆมากมายจากเมืองชายทะเลแห่งนี้

ชีวิตผมที่โน่นไม่ได้สบายๆง่ายๆ เหมือนนักเรียนนอกทั่วไป

บ้านผมไม่ได้รวย ไม่ได้มีตังใช้สบายๆ อดอยากจนเคยชิน

ไม่เหมือนกับเหล่าคุณหนูที่เรียนเมืองเดียวกัน ที่ได้แค่ใช้ตังไปวันๆ

ผมเป็นลูกคนเดียว เคยถูก Spoil มาจนชิน จนกระทั่งถูกส่งไป

ความลำบาก ความอดอยาก ที่เผชิญทำให้ผมใช้ชีวิตอย่างสมถะ

ช่วงสิ้นเดือน ไม่มีเงิน เงินที่ส่งมามันก็ไม่ค่อยพอใช้

ต้องไปดำ Snorkling ในทะเลจับหอยเป๋าฮื้อขึ้นมากิน

ทะเลที่คลื่นแรงกระแทก เต็มไปด้วยโขดหินโสโครก

น้ำทะเลสีเทา ที่อุณหภูมิประมาณ 5 องศา

ลมทะเลริมฝั่งที่หนาวชิบหาย เมื่อขึ้นมาจากน้ำ

ปลาฉลามหลายพันธ์ที่ว่ายอยู่ใต้ผืนน้ำ ของทะเลแห่งนี้

จนประสบการณ์สะสม มีความรักในทะเล

ทำให้ผมไปเรียน Scuba ที่นั่น แล้วเกือบตายจวนตัวมารอบ

เพราะกระแสน้ำที่นั่นรุนแรงมาก สามารถดึงคนลงไปใต้น้ำลึกสบายๆ

แต่ว่าได้ Divemaster ชื่อ Euen มาช่วยไว้ก่อนจะโดนดึงไปลึกเกินไป

ทำให้ผมวันนี้รักในการดำน้ำ และคงจะไม่มีวันทิ้งกิจกรรมนี้ไป

หัดตกปลาเพื่อจะประหยัดตังค์ที่มี ขึ้นมาทำกิน

มีหลายวันที่จับไม่ได้ และต้องไปขอพึ่งใบบุญของพี่ Rit

หาข้าวกินประทังหิว ซึ่งพี่แกก็คอยแบ่งปันให้กับผม

วันไหนจับได้ก็จะเอาไปมอบให้พี่แกเป็นคนแรก

จนพอมีฝีมือ และมีสนุกไปกับมัน

จนพอสามารถอ่านกระแสน้ำ อ่านลมอ่านนิสัยปลาได้

จนได้เรียนรู้ความสุขที่แท้จริงของการตกปลา

ความสงบ ใจเย็น สมาธิ และความไม่แน่นอนของทะเล

การทำอาหารเป็นสิ่งที่ผมภูมิใจในฝีมือ

ซึ่งการเริ่มต้นของผมก็เริ่มจากการตกปลาตัวแรกได้

แล้วพี่ Rit ก็สอนผมทำอาหาร, ประหยัดกว่าการไปกินข้างนอก

เพราะอาหารข้างนอกที่นั่น เฉลี่ยจานนึงก็ราวๆ 250 บาท

กินอย่างนั้นทุกวัน อย่างผมก็อยู่ไม่ไหวหรอก

ฝึกทำอาหารทุกอาทิตย์กับพี่ Rit และ Moe แฟนชาวญี่ปุ่นของพี่ Rit

จำได้ว่าจานแรกที่ทำรสชาติหมาไม่แดกสุดๆ

หัดทำกับไอ้ Jade เพื่อนรักที่ผ่านเรื่องต่างๆมาด้วยกันตลอด

นั่งคิดค้นสูตรเล่นๆเมื่อไม่มีไรทำ แต่ก็ไม่มีตังจะไปซื้อมาลอง

พัฒนาขึ้นจนปัจจุบันนั่งทำ BBQ

ให้เพื่อนๆกินเกือบทุกอาทิตย์ที่มหิดล

.

ท้องทะเลของเมือง Dunedin ได้เปลี่ยนชีวิตของผมไป

ได้สอน Skill ต่างๆที่มีประโยชน์ในชีวิตผมมากมาย

เปลี่ยนให้อดทนพยายามกับสิ่งต่างๆ ยึดมั่นในสิ่งที่เชื่อถือ

และทำให้ผมมั่นใจในการยืนหยัดดูแลตัวเองและเพื่อนๆได้

ประสบการณ์ต่างๆที่ได้ผ่านมาสอนปรัชญาที่ผมยึดมั่น

.

"ชีวิตคนเรามันสั้นนิดเดียว,

จงเรียนรู้สิ่งต่างๆเท่าที่จะมีโอกาสอำนวย,

อย่าหยุดอยู่กับที่,

อย่าปล่อยโอกาสให้ผ่านเลยไป,

เมื่อโอกาสมาก็แค่ฉวยมันไว้

ถ้าผิดพลาดก็เก็บไว้เป็นบทเรียนอย่าได้ไปเสียใจ

จงเรียนรู้จากมันและก้าวต่อไป

.

"People tends to think that they have plenty of times, actually they have not."

"Never miss any oppotunity in your life, just take it with no regret."

.

.

.

นิ้วนางซ้ายเป็นนิ้วที่ผมให้ค่ากับมันมาก

เป็นนิ้วเดียวที่ผมไม่เคยสวมแหวนลงไปเลย

เป็นนิ้วที่ผมจะรอแหวนของคนที่รักใส่ให้

คนที่จะคอยเดินเคียงข้างผมตลอดไปในโลกใบนี้

จะไม่ยอมให้แหวนวงนี้ถูกถอดออกไป

แม้อะไรก็ตามจะมาพรากให้จากกัน

.

.

.

.

ps. Entry นี้กะเขียนสั้นๆ แต่ความจำต่างๆ ความรู้สึกของผม

มันไหลออกมาเองจนเป็น Entry ที่ยาวที่สุดไปซะแล้ว :D เหนื่อยวุ้ย

edit @ 1 Dec 2009 23:40:11 by ~ Gix ~