หลายครั้งที่ความคิดนี้ผุดเข้ามาในหัว "we are just a hypocrite"

ทั้งๆที่ปัญหาสิ่งแวดล้อมต่างรุมล้อม

 แต่ตัวเราเองก็เหมือนที่จะทำอะไรไม่ได้เลย

ไม่มีอำนาจที่จะสร้างการเปลี่ยนแปลงหรือแม้กระทั่งใน

ชีวิตประจำวัน เราทุกคนก็ไม่ได้ใส่ใจหรือทำอะไรมากกับปัญหา

หรือรู้อยู่แก่ใจว่าสิ่งที่เราทำมันจะสร้าง

ปัญหาเพิ่มขึ้นแต่เราทุกคนก็ยังทำมันอยู่ ด้วยความคิดที่ว่า

"ก็มันสบายกูนี่" "ก็เรื่องของกู" กูมีตังจ่าย มึงจะทำไม?"

ผลาญน้ำมันกันเข้าไปเดี๋ยวก็มีคนคิดพลังงานทดแทนเองแหละ

เอาสิฆ่าปลาวาฬในขั้วโลกใต้ให้หมดเลยสิจานละ1000ในห้างแถวรัชดา

โอ้โหปลาหิมะอร่อยจังถ้าสูญพันธ์แล้วค่อยหาอย่างอื่นกินละกัน

 

เหมือนกับว่ามันจะเป็นความคิดที่ถูกปลูกฝังมากับระบบ Capitalism

ที่มันคงจะฝังรากซะลึกใน Era นี้ไปซะแล้วกับคนทุกๆคน

แข่งขันกันเพื่อเงินที่จะเอามาซื้อจับจ่ายกับความสบายส่วนบุคคล

คงจะไม่ มีใครบอกว่าหาเงินมาช่วยคนอื่นหรอกนะครับ

คำๆนี้มันได้ emphasize "Sense" เกี่ยวกับตัวตน กับความต้องการของเราเองซะแล้ว

 

มันอาจทำให้คำว่า Sense เกี่ยวกับส่วนรวมของพวกเราได้เลือนหายไปก็เป็นได้...

 

ขัดแข้งขัดขาไม่วางใจฟ้องศาลในตึกใหญ่ๆเ

พื่อที่จะโกยผลประโยชน์เข้าหาตัวเอง

แทนที่จะจับมือร่วมกันพูดคุยกันเพื่อสิ่งที่ดีที่สุด

ที่จะทำประโยชน์ให้ส่วนรวม

จับกลุ่มรวมตัวตีกันเถียงกันฆ่ากันเพื่อจะเถียงว่าใครถูกใครผิด

ใครฉลาดกว่า ใครมีการศึกษา มีปริญญาด้วย

แล้วที่สู้กันไปแล้วมันได้อะไรขึ้นมาคนที่ตายไปได้รับรู้มั้ย ต้องเสียหายอีกเท่าไร

พอเขาประกาศว่า Crisis Global warming จะเกิดขึ้นในอีก 100 ปี

ก็ตื่นเต้นกัน Active กันจัง

พอเขาประกาศอีกทีว่าคำนวนเร็วไป 100 ปี

ก็กลับมาเหมือนเดิมกันอีกแล้ว

เพราะว่าเราจะไม่ต้องได้พบเจอปัญหานั้น?

เพราะเราจะไม่ต้อง Suffer ใช่มั้ย?

Let out children die in a suffering death... Is that what you want?

ปล่อยให้ Generation รุ่นต่อๆไปต้องมานั่งตามล้างตามเช็ดปัญหาที่เราสร้างไว้หรือ

จะเอาก้นเหี่ยวๆของเราให้เด็กเช็ดให้หรือ??

มันก็โทษใครไม่ได้หรอก อาจเป็นเพราะพวกเราได้เกิดมาในยุคนี้

จะได้ Influence จากสังคมปัจจุบันหรืออาจเป็นเพราะธรรมชาติของคน?

ก็ได้แต่หวังว่าความคิดถึงประโยชน์ และการรับผิดชอบต่อหน้าที่เพื่อส่วนรวม

จะสามารถอยู่รอด ได้ในยุคแห่งการแก่งแย่งชิงดีนะครับ

 

เวลาฟัง Imagine ของ John Lennon พวกคุณหลั่งน้ำตากันบ้างรึเปล่า?

สันติภาพแปลว่าแค่ไม่มีสงครามแค่นั้นหรือ ?

 

"There is enough for everybody's need but not enough for anybody's greed."

Said Gandhi

edit @ 13 Jan 2009 15:05:20 by ~ Gix ~

เบื่อเหลือเกินสำหรับการเริ่มต้นใหม่ที่กลายมาเป็นจุดจบ

ความสุขที่ได้มาเพียบชั่วคราวก็ตกลงมาที่จุดเดิมแบบที่เคยเป็นมาตลอด

แสงสว่างชั่ววูบเหมือน Flash กล้องก็กลายมาเป็นความมืดในใจอีกครั้ง

เบื่อกับการลอยโผล่พ้นน้ำแล้วโดนดึงกลับไปจมลงที่ความลึก40 เมตร
.
.
.
เพลงต่างๆในที่เก็บไว้ในคอมเป็นเสมือนกองทัพมือสังหาร

เสียบฉึกๆๆๆ สะใจดีพิลึก

เพลงที่กำลังแต่งให้เธอ ก็ค้างไว้อย่างนั้น

หมดแรงบันดาลใจที่จะแต่งต่อ เน่าเปื่อยผุพัง

สถานที่ต่างๆที่เคยได้แวะเวียนไปด้วยกัน ช่างดูว่างเปล่า

โล่งและเงียบเหงา
.
.
.
แต่เราจะยอมจมอยู่ที่นี่ตลอดไปหรือ

จมอยู่ในที่มืดๆ ได้แต่แหงนมองแสงสลัวที่ผิวน้ำ

คงจะไม่ล่ะ เฉาตายกันพอดี
.
.
.
กลับมาเป็นเหมือนเมื่อก่อน ที่ไม่ได้รู้สึกอะไรอีกแล้ว

เป็นเหมือนสัญญาณก่อนขึ้นสู่ผิวน้ำอีกครั้ง

เปรียบได้เหมือน Safety Stop ที่ความลึก 5 เมตร 3 นาที

แทนที่จะไล่ Gas Nitrogen ที่สะสม ก็กลายเป็นการล้างเรื่องที่คาหัวออกไป

แล้วลอยขึ้นช้าๆด้วย Rate 18m/min สู่ผิวน้ำอีกครั้ง
.
.
.
กลับมาแล้วครับ

ขอใช้เวลา Surface Interval แป๊บเดียวเดี๋ยวผมก็พร้อมจะก้าวต่อแล้วล่ะ

:)
.
- ps. Chill Chill
.
- ps2. No Pain, No Gain
.
- ps3. จะติด Decom มั้ยเนี่ย :D 555

ผมนั่งอยู่คนเดียวในห้องมืดๆของผม แสงไฟที่มีในห้องก็มีแค่จากคอมเท่านั้น

เปิดเพลง Tracy ของ Mogwai เปืด repeat ซ้ำไปซ้ำมา ลอยๆไหลๆไปเรื่อยๆ

ไม่มี Progression กระตุกอารมณ์ แค่ไหลไปเรื่อยๆแค่นั้นเอง สบายเหลือเกิน

เหมือนว่าดนตรีจะเศร้า แต่ก็มีความสุขสบายปนอยู่ อารมณ์นิ่งๆไม่สั่นไหว

.

นานแล้วที่ไม่ได้มีเวลาพักผ่อนให้ตัวเอง นานแล้วที่เอาแต่ทำงาน ทำกิจกรรม

วิ่งไปวิ่งมา ไม่ได้หยุดพัก มันเหนื่อยมาก ตื่นแต่เช้าไปเรียน ประชุมเรื่องชมรม

ประชุมStaffs เตรียมยา ซ้อม First Aid สำหรับงานรับน้อง ซ้อมวงดนตรี

ทุกวันกลับถึงหอราวๆ 2-3 ทุ่ม แล้วก็นั่งปั่นงานสำหรับวันต่อไป

.

ถึงจะเป็นคน Energeticชอบการทำงาน แต่ยังไงๆ มันก็ไม่มีทางไปได้ตลอด

ในเวลานี้งานที่จะต้องทำส่งก็ยังไม่ได้แตะ ปล่อยจิตใจและร่างกายผมให้ได้พัก

ช่างหัวแม่ง ทุกสิ่งทุกอย่าง จะเกิดอะไรขึ้นก็ช่างหัวมัน ปล่อยให้มันเกิดขึ้น

ตอนนี้อยากจะเพียงแค่พัก ประกอบด้วยเพลง Tracy นั่งพักเรื่อยๆอย่างนี้ตลอดไป